คลังความรู้ทางภาษา (linguistic repertorie) คือ ความรู้ทางภาษาของผู้พูดในองค์รวม ซึ่งหมายรวมถึงความรู้ในวิธภาษา (linguistic variety) และความสามารถในการใช้ภาษาในบริบทต่างๆ ทางสังคมที่ผู้พูดภาษาอาศัยอยู่ ตัวอย่างเช่น ชาวไทยโซ่งในจังหวัดนครปฐม 1 คน อาจมีคลังความรู้ทางภาษารวมทั้งหมด 3 ภาษา  ได้แก่ ภาษาไทยโซ่ง ภาษาไทยกรุงเทพ และภาษาไทยถิ่นเพชรบุรี เป็นต้น

    การนำเสนอข้อมูลนำเสนอตามกลุ่มตัวอย่างจำแนกตามกลุ่มอายุ โดยหมายเลข 1 แทนกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุ หมายเลข 2 แทนกลุ่มตัวอย่างวัยกลางคน และหมายเลข 3 แทนกลุ่มตัวอย่างวัยหนุ่มสาว ส่วนค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่าง 3 ช่วงอายุ แทนด้วยสัญลักษณ์ TC (Total Count)

    คลังความรู้ทางภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ไทยโซ่งในจังหวัดนครปฐม

    ตารางแสดงจำนวนร้อยละและค่าเฉลี่ยคลังความรู้ทางภาษาของกลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งจำแนกตามอายุในจังหวัดนครปฐม

    จากตาราง แสดงให้เห็นว่ากลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งส่วนใหญ่ (ร้อยละ 87.2) พูดภาษาไทยโซ่งเป็นภาษาแรก โดยเฉพาะกลุ่มตัวอย่างวัยกลางคนและกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุทั้งหมดพูดภาษาไทยโซ่งเป็นภาษาแรก ส่วนกลุ่มตัวอย่างวัยหนุ่มสาวส่วนใหญ่ (ร้อยละ 61.5) พูดภาษาไทยโซ่งเป็นภาษาแรก รองลงมาพูดภาษาไทยเป็นภาษาแรก (ร้อยละ 23.1) และพูดทั้งภาษาไทยโซ่งและภาษาไทยเป็นภาษาแรกเป็นส่วนน้อยมีเพียงร้อยละ 15.4การที่กลุ่มชาติพันธุ์ไทยโซ่งในจังหวัดนครปฐมส่วนใหญ่พูดภาษาไทยโซ่งเป็นภาษาแรกแสดงให้เห็นว่ากลุ่มชาติพันธุ์ไทยโซ่งยังใช้ภาษาไทยโซ่งในชีวิตประจำวัน เมื่อมีลูกก็พูดภาษาไทยโซ่งกับลูก แต่เนื่องจากอิทธิพลภายนอกชุมชนทำให้พ่อแม่เริ่มพูดภาษาไทยกับลูก ผลก็คือกลุ่มชาติพันธุ์ไทยโซ่งวัยหนุ่มสาวจำนวนหนึ่งพูดภาษาทั้งสองหรือภาษาไทยเป็นภาษาแรก นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งส่วนใหญ่ (ร้อยละ 97.4) พูดได้ทั้งภาษาไทยโซ่งและภาษาไทย กลุ่มตัวอย่างวัยกลางคนและกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุทั้งหมดพูดได้ทั้งสองภาษา ส่วนกลุ่มตัวอย่างวัยหนุ่มสาวส่วนใหญ่ (ร้อยละ 92.3)พูดได้ทั้งสองภาษา และส่วนน้อย (ร้อยละ 7.7) พูดภาษาไทยได้เพียงภาษาเดียว ด้านการเขียนพบว่า กลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งส่วนใหญ่ (ร้อยละ 97.4) เขียนภาษาไทยได้ โดยเฉพาะกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุเพียงคนเดียวจากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 13 คนที่สามารถเขียนทั้งภาษาไทยโซ่งและภาษาไทยได้ ข้อมูลนี้ชี้ให้เห็นว่าภาษาเขียนของไทยโซ่งมีบทบาทน้อยมากในสังคมไทยโซ่ง และคาดการณ์ได้ว่าในรุ่นอายุต่อไปจะไม่มีกลุ่มชาติพันธุ์ไทยโซ่งที่สามารถอ่านและเขียนภาษาไทยโซ่งได้

    กลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งวัยสูงอายุที่พูดภาษาไทยโซ่งได้ดีที่สุดมีจำนวนเท่ากับกลุ่มตัวอย่างไทยโซ่งวัยสูงอายุที่พูดได้ทั้งภาษาไทยโซ่งและภาษาไทยอย่างดีที่สุด (ร้อยละ 46.2) มีกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุเพียงคนเดียวจากจำนวนกลุ่มตัวอย่าง 13 คนที่พูดภาษาไทยได้ดีที่สุด กลุ่มตัวอย่างวัยกลางคนส่วนใหญ่พูดทั้งภาษาไทยโซ่งและภาษาไทยได้ดีที่สุด (ร้อยละ 59.2) และส่วนน้อย (ร้อยละ 30.8) ที่พูดภาษาไทยโซ่งได้ดีที่สุด จะเห็นได้ว่าในกลุ่มตัวอย่างวัยสูงอายุและกลุ่มตัวอย่างวัยกลางคนยังใช้ภาษาไทยโซ่งเป็นภาษาหลักในการสื่อสารในชีวิตประจำวันควบคู่กับภาษาไทยซึ่งเป็นภาษาที่ใช้สื่อสารกันในสังคมไทยในฐานะเป็นภาษาประจำชาติ ส่วนกลุ่มตัวอย่างวัยหนุ่มสาวพบว่าจำนวนที่พูดภาษาไทยได้ดีที่สุด (ร้อยละ 53.8) และพูดทั้งสองภาษาได้ดีที่สุด (ร้อยละ 38.5) มีจำนวนใกล้เคียงกัน หากจะกล่าวไปแล้วภาษาไทยโซ่งในจังหวัดนครปฐมอยู่ในภาวะเริ่มการถดถอย แม้ว่าคนวัยหนุ่มสาวจะยังสามารถพูดภาษากลุ่มชาติพันธุ์ของตนได้ก็ตาม หากแต่คนรุ่นใหม่นิยมใช้ภาษาไทยเพื่อการสื่อสารมากขึ้น ซึ่งอาจส่งผลต่อการใช้ภาษาไทยโซ่งในรุ่นต่อ ๆ ไปได้

    ติดต่อเรา

     
    • ปัทมา พัฒน์พงษ์
    • สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย
    • มหาวิทยาลัยมหิดล
    • พุทธมณฑลสาย 4 ศาลายา จังหวัดนครปฐม 73170
    • Tel: 66 (0) 2800-2308 - 14

    โซเชียลเน็ตเวิร์ค

     
    • เฟสบุ๊ค

    งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแพร่ข้อมูล วัฒนธรรม ความเชื่อ ของไทยโซ่งหรือไทยทรงดำ ถ้าผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ หรือ สามารถติดผ่านทางเว็บไซค์นี้เพื่ออัพเดทข้อมูลหรือแก้ไขข้อมูลให้ถูกต้อง โดยสามารถส่งอีเมล์มาที่ This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.